Medcezir.net

Cahit Zarifoğlu

Cahit Zarifoğlu
Bazen yağmur olmak ister insan;
Yağmak ister sevdiğinin yüreğine.

Ne başka bir gün,
Ne başka bir zaman.
Çok geçmeyecek aradan,
Şöyle diyeceğim;
Bulutlar açmadı,
Mavi gök orda mı?

 

 

Değil mi ki kavuşmalarımız topal, ayrılıklarımız koşar adım…
 
‘’Bir gıybete kapanıyor akıllar
Bizde ruh gencini ihtiyar ederler
Aşabilsem boğulmalarını ömrümün
Bir çocuk havliyle geçsem sevgisiz ıssızları
Yüzün çepesine koştur beni
İsyan eşiğim toprak kayıyor içim’’
 
Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok.

 

 

Bizimle aşkta olanların
Eline su döksünler
Çadırların önüne o küçücük
Kilimleri sersinler

 

 

Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlara. Ağaç yaprak verir, sır vermez rüzgara…

 

 

Kimbilir
Hangi iklimdesin
Ben sensiz bu sesizlikle
Deliler gibiyim

 

Bazen birdenbire aklıma geliyorsun. Öyle olsun istemiyorum. Kasıtlı düşünmek istiyorum seni.

 

 

İlle gerek mi özlediğimi söylemek
Ya da sevdiğimi seni
Hem gelecek günlere bıraktım seninle olmayı
Seninle ölmeyi bir güzel
Seninle

İçim, ey içim! Bu yolculuk nereye? Yine bir şehrin ölümünü başlatır gibisin!

İnsan kendi mutlu olma imkanını görebilmeli.
Mutluluksa filmlerin, romanların içinde değil.
Kendi yaşadığımız basit hayatın içindedir
Ve önemli olan yaşanılan ”an” dır.

 

   Cahit ZARİFOĞLU    

              SAYGILARIMLA....
BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ